Seçil Doğan
@secildogan
psikolog
lisans
tarsus
Tarsus
15 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Ve bir sabah, gün henüz uyanmadan, artık nefes almıyordu. Ne bir elveda vardı dudaklarında ne de bir pişmanlık izi yüzünde. Tıpkı yaşadığı gibi, sessiz ve sadece bana kızgın, bana öfkeli, bana uzak ve yılları bana zindan ederek öylece gitti.
Reklam
Yıllar geçti, fark ettirmeden, sessizce ne bir iz bıraktılar ardımda ne de içimdeki taşı biraz olsun hafiflettiler. Günler birbirine benzedi, mevsimler birbirine karıştı. Aynı yataklarda, aynı yüzlerde, aynı ilaç saatlerinde tükendi ömrüm. Ne ben değiştim ne de hissettiklerim azaldı. Sadece daha az konuştum, daha az baktım, daha az hissettim. Kalbimin içindeki o soğuk boşluk, zamanla yok olmak bir yana, içten içe kök saldı ve ben, her yeni sabah aynı yorgunlukla uyanarak, aynı sessiz acının içinden geçerek devam ettim.
Geçmişin Parmak İzleri
Zaman ellerimden kayıp giderken, her yeni gün, yaşanan her mevsim, geçmişin silinmez izlerini taşıyor. 
İbrahim DurmazBelki de insan, sevdiklerini kaybettikçe eksilmiyor, tam tersine, içindeki yüklerle ağırlaşıyor ve hiçbir şey olmamış gibi yaşamak zorunda kaldığında, içinde taşıdığı acının ağırlığıyla her adımda biraz daha eziliyor.
Gökyüzü, elinde bir fırça tutan bir ressam gibi her sabah tüm hayallerimi griye boyuyor, hayata dair umutla renklendirmek istediğim ne varsa karanlığın içinde kayboluyor ve yağmur damlaları üzerime düştükçe, içime işledikçe, ben her gün biraz daha sırılsıklam bir yalnızlığa batıyorum.
Reklam