Benzer benzeriyle, iyiler iyilerle hiç geçinemezmiş. Bunu ileri süren, Hesiodos'un bir sözüne dayanıyordu. Hesiodos der ki: "Çömlekçi çömlekçinin, şair şairin, dilenci dilencinin düşmanıdır."
Yalnız iyiler birbirine benzeyip dost olabilirler; kötülerse, herkesin de söylediği gibi, kendi kendileriyle bile uyuşamazlar; hep değişirler; günleri günlerine uymaz. İnsanın kendi içinde benzerlik ve uygunluk olmayınca, başkalarına da benzeyemez; kimse ile dost olamaz. Böyle midir dersin?