“Neler oldu diyordum, nasıl kaybettim hayatımı, hangi yanlış hamleyle, ya da hayat böyle bir şey miydi, birkaç yanlış hamleyle rayları birbirine karışacağı, altüst olacağı algının, düşüncenin, olayların, her şeyin. Verilecek bir cevabım yoktu sadece bir yanlışı hissediyordum.”
“Neyi dinlemeye başladım? Sesleri. Hangi sesleri? Dışarıdaki sesleri. Hayır, dışarıdaki sesleri değil, dışarıdan içeriye gelen sesleri. Ne kadarını içeriye alabilir ve duyarsan o kadar dışarıda olacağımı biliyordum artık.”
“Kendi kendime konuşuyorum ama içimden. İçinizden konuşursanız sadece kendinizle paylaşmış olursunuz diye düşünülür ama öyle değil. Değilmiş yani. Ben de yeni anladım.”