“Zamanla yerleşir yaşadıkların, yeniden konumlanır, çoğalır anlamları, önemi kavranır. Bir zamanlar anlamadan yaşadığın şey, çok sonra değerini kazanır. Yokluğu derin ve sürekli bir sızı halini alır. Oysa yapacak hiçbir şey kalmamıştır artık. Mutluluk geçip gitmiştir yanınızdan. Her şeye iyi gelen zaman sizi kanatır.”
“Ben ölürsem ölürüm ama dünya sana kalır mı? Silebilir misin alnının yazısından beni? Çıkarabilir misin rüyalarından? Uyanabilir misin kâbuslarından? Dağlar, taşlar, toprak saklasa. Gökler sussa gördüğünü. Sen saklayabilir, sen örtebilir misin? Hiç olmamış gibi yapabilir misin? Yapamazsın. Ben sussam sen susamazsın. Unutamazsın.”