Kaçmak da bağlanmak mı?
Gitmek neden bu kadar zor?
Bir adım geri atsak bile
Kalp hep aynı yerde durur
Unuttum der insan bazen
Adını anmadan yaşar
Ama gecenin en sessizinde
Eksikliğin içimi yoklar
Kırılmak değil yoran şey
Yarım kalan o ihtimal
Sarılmadan vedalaşmak
İnsana ağır yük galiba
Kaçmak da bağlanmak mı?
Yoksa korkunun başka hâli mi?
Ne kadar uzağa gidersem gideyim
İçimde senden bir iz kaldı gibi
S. S
Yalnızlıkla yapılmış
En büyük yanlışlık
İçimde büyüttüğüm sessizlik
Oldu bana alışkanlık
Bir pencere açık kaldı
Rüzgârınla dağıldık
Sen giderken anladım
S. S.
...Sonra yeniden yaşamayı öğrendim. kelimeleri,konuşabilmeyi, adım atmayı,düşmeyi... İyisiyle kötüsüyle nasıl yaşanırsa öyle öğrendim. Bazen sadece yeniden başlamak gerekir.