Kitap yaşadığımız dünyanın dayatılmış düşünce yapısını yıkıp, bambaşka fikirlerle donatılmış bir ütopyayla karşımıza çıkıyor. Bizim şuan içimizde yaşadığımız düşünce, yönetim, hayat tarzını benimseyenleri onlar "vahşiler" diye nitelendiriyor. Kitaptaki halka birey olarak değilde toplum olarak var olmaları gerektiği söyleniliyor. Anne, baba kavramları burda müstehcen sayılıyor. İnsan nesli labarotuvar ortamında devam ettiriliyor o yüzden aile kurup kendin çocuk yapamazsın hatta aile kavramı diye birşey de yok. "Herkes herkes içindir" anlayışı hakim. Sen birine karşı duygusal bağ besleyip ona aşık olamazsın, sadece onunla olamazsın. Hem fiziksel hem de duygusal anlamda.Ama gel gör ki ben aşka aşık olduğum için bu dünyada yaşayan halkdan biri olmak istemezdim. Cesur Yeni Dünyada yönetici olmak ister miydim? "Orası muallak.."
Sanırım vahşi olarak kalmaya devam ederdim.