zeynel
@sekernal
bana ateş yak kendi kitabından
30 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Öfkemizi bastır, umudumuzu neşterle,
Hayatımızı satın al, oyuncak bebekle, trenle
Yiten inançları, bağra basılan hakaretleri Susturulmuş sevinçleri öv takdirlerle
Ozanın dehasını vur zincirlere
Vur zinciri işçinin gücüne, askerin
şerefine
Yay o dümdüz, ara bozan kalkanını
Aşıkla gelininin arasına.
Aldığımız her nefes bize kendimizi suçlu hissettiriyor, lükslerimiz ve çilelerimizle bir kum havuzunda oynuyormuşuz gibi hissettiriyor. Bir yandan suçluluk duygusuyla havuzumuzda eşelenirken bir yandan da gerçek dünyanın dev bir yumruk olarak art arda üzerimize inmesini, kurduğumuz her şeyi tuzla buz etmesini bekliyor, hatta istiyoruz.
Ama Cemil bir edebiyat okuruydu. Edebiyat okurları aslında okudukları herkitapta insanı muayene ve ameliyat eder. Bu yolla edindikleri bilgi, görgü yaşayarak elde edilemeyecek kadar büyüktür ve insana dair her şeyi anlarlar, sahiden anlarlar. Cemil Nazlıyı anlamıştı ve okuduğu kitaplardan birindeki bir Nazlı için bir Cemil için üzülmüştü, üzülmüştü.
Bazen de salondaki müzik setinde aynı şarkıyı biter bitmez başa alarak defalarca dinliyordu. O şarkı dışında hayatta hiçbir şeye tahammül edemeyecekmiş gibi görünüyordu. Nazlı evet, şarkıyı seviyordu ama sanki başa dönme eylemini de en az şarkının kendisi kadar seviyordu.
Askerler çok az şey biliyorlardı, bilmedikleri şeylerden korkuyor, yok etmek istiyorlardı. Biz askerlerden daha çok şey biliyorduk ve biz de bildiğimiz dünyanın bir an önce yıkılıp gitmesini istiyorduk.