sekibe
@sekibesi
benim bütün düşüncelerim kaçamaktır.
12 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
"doğru değil bu. hiçbir şey öğrenmedin, tanıklık edemezsin. doğru değil bu, inanma onlara, kurbanlara, kahramanlara, serüvencilere inanma!"
bu kitap okuduğum en iyi şeydi ve sanırım böyle bir şey yazmak istemiştim, yazmaya çalışmıştım. tamamlayamadım ki tamamlasaydım ve böylesine gerçek olsaydı sanırım daha iyisini yapamayacağımdan emin halde kalemi sonsuza dek bırakmak zorunda kalırdım.
asıl hayret ettiğim şimdiki zamanda akması tüm anlatılanların. kendimi bildim bileli ne zaman hayallerimi ya da rüyalarımı yazıya döksem şimdiki zaman kullandım. kitapta da sanki bi kabus, sonu gelmeyen, bi türlü uyanamadığım bi kabusu okur gibiydim.
oysa aksine çok gerçek. o kadar gerçek ki alıp bu kitabı cevapları bilen herhangi birinin, kim olursa ayaklarına kapanmak istiyorum. ne derece yalnızlık bu kadar kayıtsızlaştırır insanı? kim böylesine sessizleşir de varlığı ve yokluğu karışır birbirine? cansızlığım ve öfkem neden bu kadar abes? neden ölmedim? neden delirmedim?
evler, arabalar, sokaklar, caddeler, dükkanlar hepsinin yanından ufak ve sessiz adımlarla geçip gitmek. uzak durduğum ama içlerinden de ayrılamadığım tüm bu insanları izleyerek, dinleyerek yürümek tüm yolu. bir park ve onlarca ağaç. oturup da yeşili düşünmek istiyorum. sıkıldım pdflerden artık. bi kitap alıp yıpratmak elimde, aylarca okumamak istiyorum.
ankara biraz da paristir.
"bikin ku hûn nemirin"
biz bu yerlerinden edilmiş insanların öfkelerini anlayamayız, anlayamıyoruz da.
ancak bir tanığa bi şekilde tanık olabiliyoruz.
"bir arkadaşı olsaydım, onun adına harman kafka'yı öldürebilirdim."
babaya mektup'u geçenlerde okudum ve de hala durup, düşünüp üzülüyorum. bu kitabı da rastgele seçmiştim ve ferit edgü beni resmen teselli etti. teşekkür ederim.
ben kitabın yarısındayken ferit edgü vefat etti. okumaya başladığım zaman yaşayan birisinin, dünyadan göçüp gitmiş yazarlar, şairler hakkındaki düşüncelerini okumak, vefat ettikten sonra okumaktan çok çok farklıydı. bizim dünyamızdan, şimdiden bir göz, hala görebilen bir göz yapıyor bu yorumları diye düşünüyordum. ve sonra (nasıl bilmiyorum) bir anda diğerleriyle aynı kategoriye girebildi gözümde. kendisinin de ölümü çokça olası görüp, dramatize etmemesinden midir gerçekten bilmiyorum. belki de hala hayattayken onun birkaç kitabını okuyacak kadar şanslı oluşuma şaşırıp, alışamadığım içindir. artık şaşırmama gerek yok.
kitaba ilk başladığım zaman ferit edgü'ye özenip onun hakkında yazmak istediğime karar verdim. kafka'dan bahsettiği kısımda şöyle diyordu "her genç yazarın keşfettiği, etkilendiği, yapıtıyla diyalog kurduğu yazarlar vardır. bunlar zaman içinde önemini yitirirler. öylesine ki genç yazar orta yaşlarına geldiğinde, bu yazarlarda ne bulduğunu şaşırarak sorar kendine."
tam olarak yapıtlarıyla diyalog kurabildiğime inandığım birisiydi benim için. orta yaşlarım için (ona güvenerek) bir şey diyemeyeceğim ama şimdi hala okumadığım hikayeleri olduğu için çok mutluyum.
"her okurun bir kafkası olduğunu biliyorum" diyor ferit edgü. benim kafka'mın da o olduğuna inanıyorum.
