Sütten kesildiğim ay, daha ağzımdaki süt kurumadan iki aile benim geleceğimle ilgili kendi aralarında konuşarak anlaşmışlar. Bu belirsizliğin bedelini ne kadar ağır ödeyeceğimi hiç hesap etmeden.
Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor. Bunun sebebi herhalde, ‘Bu böyle olmayabilirdi!’ düşüncesi, yoksa insan mukadder telakki ettiği şeyleri kabule her zaman hazır.