Here it may be useful to note that the recent discussion about
universalism has blended three questions: the distinction between descriptive and analytic statements (both of which can simultaneously be true); the validity of statements reflecting competing interests (all of which may be equally valid and equally
self-interested); and critical rationality as the basis of scholarly
communication.
-Note to self, Batman: Green Lantern can handle anything. What are your powers anyway? You can’t fly.
-No.
-Super-strength
-No.
-Hold on a second… You’re not just some guy in a bat costume aren’t you? ARE YOU FREAKING KIDDING ME?!
Reklam
Note-1)
"In Mill's interpretation of Smith's work, 'self-interest' lost the social aspect, explicitly discussed in the first part of the trilogy on moral philosophy, intended by Smith."
Sayfa 227 - Printed and Bound by MPG Books Group, Inc., Edited by Jan Jell and Irene van Staveren, UK, 2009.·Kitabı okudu
Note to Self
"Beni kahreden şey insanların birden çok saçma sapan kararlar alıp sorumluluk kabul etmeleridir. Mesuliyet almak paçayı sıyırmak olunca 'mesul olmak' kolaydır. Yaptıkları çocuklardan 'mesul' olacaklarına söz veren ancak sonrasında sadece arada bir posta yoluyla çek yollayan bekâr ebeveynler gördüm. Eylemlerinden 'mesul' olduklarını iddia edip evlerini terk eden, sonrasında ücretini karşılayamayacakları bir ev daha satın alan insanlar gördüm. Alkollüyken araç kullanmanın ortaya çıkarttığı şeylerden 'mesul' olup aynı haltı tekrar yiyen insanlar gördüm! İnsanların 'mesul' olmasından yoruldum artık! İnsanların mesul olmalarını istiyorum. Bir şeyi yapmadan önce düşünmeleri gerek. Kararlarını gerçekleştirmeden önce tamamen kavramaları gerek. İnsanların hata yapabilirler evet ama o lanet hatayı kabul ettikten sonra hata yaptığını kabul et, mesul ol ve o hatadan bir ders çıkart. Gerçek mesuliyet ve sorumluluk budur."
Sayfa 97
Beyindeki sansür merkezi: Dorsolateral Prefrontal CortexNörobilim
Picasso paradoksu bir zamanlar şu şekilde özetlemişti: "Her çocuk bir sanatçıdır. Sorun, büyüdüğümüzde nasıl sanatçı kalabileceğimizdir." Beyin açısından bakıldığında Picasso kesinlikle haklıdır, çünkü dorsolateral prefrontal korteks (DLPFC), beyinde gelişen son bölgedir. Bu, küçük çocukların neden bu kadar zahmetsizce yaratıcı olduklarını açıklamaya yardımcı olur: henüz sansürleri yoktur. Ama sonra beyin olgunlaşır ve doğaçlama yapmak için fazla bilinçli hale geliriz, yanlış bir şey söylemekten, yanlış nota çalmaktan ya da sörf tahtasından düşmekten çok endişeleniriz.
Picasso once summarized the paradox this way: “Every child is an artist. The problem is how to remain an artist once we grow up.” From the perspective of the brain, Picasso is exactly right, as the dorsolateral prefrontal cortex (DLPFC) is the last brain area to fully develop. This helps explain why young children are so effortlessly creative: their censors don’t yet exist. But then the brain matures and we become too self-conscious to improvise, too worried about saying the wrong thing, or playing the wrong note, or falling off the surfboard.
Reklam
Reklam