“Dünya, insanlardan yapılmış bir yalnızlıktı da bunu anlamak için akşam ve yağmur gerekiyordu. Bir de, içeriye de dışarıya da aynı solgunlukla bakan boyasız bir pencere.
"Bir gecikme durumunda insanın yanında her zaman bir kitap olmalıdır: Gecikme okumanın bir koşuludur. Gecikme ve uykusuzluk bize okumanın alanını açar. Metro arıza yapmış ne iyi, yeter ki ışıklar açık olsun. Kelimelere yeniden hakkı verildiğinde ve bir başkasının sözlerinin akışı, sinir bozucu takıntılı düşüncelerin yerini aldığında uykusuz kalınmış, ne gam! Okumak gerçek deneyim paylaşımıdır. Hızlandırılmış hayatta yasaklanan, konuşmaya içkin deneyim paylaşımı yeniden uykuya kavuşmamızı sağlar."
-Helene L’Heuillet
Beni dünyadan ötelere götürdün
Kollarımı bağladın dur dedin
Tuz kokan geceler dur dedi
Durdum bekliyorum, gelme
Ay aydınlık gece kara
Gözlerimin ardında karanlık ölesiye
Canlı ve cansız ne varsa sımsıkı
Bu saat daha yakın daha el ele
Şimdi yalnızlığımdan utanıyorum
Durdum bekliyorum, gelme
Gülten Akın