Semanur Sönmez
@semalogia
3 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Yaratmak istemeyen insanın yıkıma yönelmesi kaçınılmaz bir sondur .Bugün "sen her şeye layıksın, biricik ve özelsin" diyen sistem bizi başkalarına ihtiyaç duymayan bencil birer tüketiciye dönüştürürken aslında içimizdeki yaratıcı gücü öldürüyor. Mutsuzluğu reddeden, sadece hazzı kovalayan insan sığlaşır. Kendimizi bulmanın yolu, kendi egomuzdan çıkıp "biz"diyebileceğimiz bir bağ kurmaktan geçer. İşe yaradığını hissetmeyen insan ne kadar "özel"olduğuna inandırılırsa inandırılsın içindeki o yıkıcı boşluğu dolduramayacaktır.
Reklam
Bir balığın bile kendi yolunu aradığı bu dünyada, ben neden olduğum yerde kalayım? Küçük Kara Balık’taki o cesaret ve merak, içimde bir yerlere dokundu. Bazen büyük hayaller kurmak başkalarına “absürt” veya “imkansız” gelebilir, tıpkı sürüden ayrılan o küçük balık gibi... Ama anladım ki hayal eden herkesin içinde bir “yola çıkma cesareti” var. Victor Frankl’ın dediği gibi: “Yaşamak için bir nedeni olan insan, her türlü nasıla katlanır.” Benim nedenim belki de sadece kendi dünyamdan dışarı bir adım atma arzusu. Bu kitap bana şunu hatırlattı: Bir yol varsa, onu yürümek isteyen birinin cesareti de vardır.
Yalom, danışanlarının terapiden kendi öngöremeyecekleri yollardan fayda sağladığını söyler. Bu kitap bana insan zihninin ne kadar karmaşık ve derin olduğunu, basit açıklamalarla yetinilemeyecek kadar katmanlı olduğunu bir kez daha hissettirdi. Kitap boyunca hikayelerin içinde yankılanmak, durup düşünmek ve notlar almak ruhuma çok iyi geldi.
Kitapta beni en çok etkileyen noktalardan biri, konulan tanıların bazen insanı anlamak yerine onu bir kalıba sığdırmak için kullanılmasına yapılan eleştiriydi. Yalom her danışanın tekil olduğunu ve hiçbir etiketin bir insanı bütünüyle açıklayamayacağını hatırlatıyor. Psikolojiye olan tutkumu tazeleyen, cevaplardan çok sorularla insanı canlı tutan bir eser.
