Çoğu insan gibi birkaç kez bırakıp devam etmediğim bir kitaptı. Bir sürü şey yazabilirim buraya Selim Işık hakkında, Turgut Özben hakkında ama ne yazsam da okuduğum her satırdaki duyguyu, anlamı, içtenliği anlatamam. Hani diyordu ya Selim Işık ben kurşun kalem silgisiydim mürekkeple yazılanı silmeye çalıştım diye hepimiz hikayemizin bir yerinde kurşun kalem silgisiyiz. Hepimizin hikayemizin bir yerinde Selim Işık oluyoruz. Ve hepimiz bu hayatın bir yerinde TUTUNAMIYORUZ...
Seni asla unutmayacağım Selim Işık....
Okurken kimi zaman çok şaşırdım, kimi zaman kızdım, kimi zaman düzene isyan ettim, kimi zaman da ne kadar eksik olduğumu anladım. Ama her şeye rağmen farkındalığımı çokça arttıran, çok çarpıcı bir kitaptı. Emeği geçen herkese teşekkürler....