Sena
@senaaksy
2 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·656 syf.·
2026 4. kitabı
Okuduğum ilk Kore romanlarından biri oldu. Sakin bir ortamda, mum yakıp, yeşil çayımı yanıma alıp okuma hissi verdi bana kitap, ben de öyle yaptım. Kore'de bu kitap türü için 'iyileştirici kurgu' denilmiş; buna katılıyorum hayatlarının farklı dönemlerinde farklı sorunların içinde olan bir topluluğun birbirini sağaltma hikayesi bu. Aile ilişkileri, tükenmişlik hissi, evlilik, gelecek kaygısı ve ne yapacağını bilmeme hissi, çocukluktan itibaren eğitim sistemi içinde bir yarış atına dönüşmek, yetersizlik düşüncesi ve umudun hayatımızda kalan son gerçeklik olduğundan bahseden bir roman. Çok fazla bir olay örgüsü yok, ben biraz daha isterdim gerçi kitabın içinde. Genel olarak keyifli bir okumaydı benim için, Hyunam-Dong Kitabevine uğrayıp Minjun'un yaptığı kahvelerden bir tane içip Jungseo ile susemi örmek istedim, kış gününde üstüme aldığım sıcacık bir battaniye gibi hissettirdi bu kitap.
Anton Çehov'un "Altıncı Koğuş" novellası, sadece 19. yüzyıl Rus taşrasındaki yozlaşmış bir akıl hastanesini anlatmakla kalmıyor; eylemsizlik, felsefi kibir ve toplumsal sorumluluk üzerine yazılmış sarsıcı bir etik sorgulama aynı zamanda.
Başhekim Dr. Andrey Yefımiç'in trajedisi, aydın bir insanın "acıya kayıtsız kalma" felsefesinin nasıl tuzla buz olduğunun bir tablosu. Andrey, yıllarca hastanedeki kötülüğe (Nikita'nın şiddeti, korkunç koşullar) göz yumarak, kendisini rahat, sıcak, acıdan uzak, entellektüel bir kabuk içine hapsetti. Edmund Burke'ün sözünü getiriyor akıllara "Kötülüğün zaferi için gereken tek şey, iyi adamların hiçbir şey yapmamasıdır." .
