İşte o akşam aşka çok yaklaşmıştık. Bana biraz daha uzun sarılsaydın; ahşap evlerin loş ışıklı pencerelerinden, sokak lambasının ışığında büyüyen gölgelerden çekinmeyip beni öpseydin; aşkı ertelemeseydin, belki de beni kurtarmış olacaktın.
“Ama sonunda kaybeden siz olmuşsunuz.”
“Kayıp mı? Kaç kişi böylesine sevebilmiştir dünyada?”
“Ama kucağında bir kucak korla kalan siz olmuşsunuz. “
“İyi ya, boş değildi kucağım.”
“Ama yandınız, kül oldunuz. “
“Ama vardım, kül bunun kanıtı.”
“Aldatmak” eylemi evrensel olarak ahlaka aykırıdır değil mi? Yani kandırmak. Başka bir bedenin, üçüncü bir kişi olmasına gerek duymayan bir eylem. Bir kişinin hür iradesiyle sizi kandırmış olması.