Sana zaten bir kez söylemiştim, artık tanrılara ve insanlara ihtiyacım yok. Biliyorum, gökyüzü öldü, boşaldı ve bir zamanlar güzel insan hayatıyla dopdolu olan yeryüzü, neredeyse bir karınca yığını gibi oldu. Ama henüz eski gökyüzünün ve eski yeryüzünün bana gülümsediği bir yer var. Çünkü senin içinde ben göğün bütün tanrılarını ve yerin bütün insanlarını unutuyorum.