Hayatıma mutluluğum olarak girip, pişmanlığım olarak çıkıyorsan bir yerlerde çok büyük bir piçlik yaptın demektir.
-Unutma herkes benim gibi olmaz.MUTLAKA İMZASINI ATAR...
Ben hiç bir öksüze şiir yazamadım. Ne satırlara düşen göz yaşımda bir acıyı ne de bir garibin öyküsünü satırlara dökemedim. Sen hiç öksüz oldun mu? Söylesene sen hiç aç, susuz siyah önlükle okula gidip o tahta sıralara oturdun mu? Söylesene bir öksüz nasıl olur da bir öksüzün hikayesini satırlara dökebilir ki?
Yine de özlüyorum!
Sıcak köy ekmeğine küflü bıçakla sürdüğüm sana yağını, reçeli,
Yine de özlüyorum!
Haksız yere, günahsız yere aç kaldığım, yırtık çorabımdan çıkan parmaklarımın içine kar suyu alan soğuk kuyu kara lastiklerinde donan ayaklarıma giydiğim o günleri,
Fakirliğimi,
Öksüzlüğümü,
Cebimde bir simit parası olmayan o günleri,
Hayatımın ikinci öksüzlüğünü,
Sensizliği,
Anamın bana bıraktığı öksüzlüğün de,
İkinci vurup giden seni özlüyorum.
İşte dedim ya!
Bir öksüz diğer öksüzün hikayesini yazamaz.
Çünkü ben ikinci öksüzlüğümü seninle yaşadım.
Kendime şiir yazacak kadar cesaretim olmadı.