Elif
@senoritaelf
bir dalga değilsin sen, okyanustan bir parçasın
18 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Fugui'nin kitabın en başındaki hataları yüzünden sayfa 150'lere kadar ona pek üzülemedim çünkü kendisiyla aramda bir bağ kuramadım. sadece çevresindeki karakterlere üzüldüm. ama sonrasında daha da acı olaylar yaşandı ve Fugui'yi anlamaya başladım. her ne kadar suçlu olduğunu düşünse kendini haksız bulsa da, yaşamayı kendine görev bilmiş ve zorluklara rağmen direnmeyi başarmış bir karakterdi.
açıkçası kitabı okurken beni bu kadar etkileyeceğini düşünmemiştim. ancak kitap bitince ve üzerine düşününce vermek istedigi mesajları tam olarak anlamaya başladım ve gerçekten etkilendim.
okurken yazar keşke bu kadar olay örgülü anlatmak yerine çıkarımlarda da bulunsaydı demiştim ama okuduktan sonra anladım ki onun asıl istediği çıkarımları kendimizin yapmasıydı. yaşamak da bu değil midir zaten? hayatı kendi anlamımızla yaşatmak.
Reklam
bu kitaptan nedense "bilinmeyen bir kadının mektubu" vibeı aldım. iki kitap da hastalıklı bir "aşk"ı anlatıyor. o kitabı hiç sevmesemde nedensizce bu kitabı sevdim. araya sıkıştırabileceğiniz çerez bir kitap bence
bu kitapta yazar, birden fazla kişinin hayatına yer vermiştir. ele alınan hayatların asıl vurgulanan noktası ise insanların hangi amaç için yaşadıklarıdır. kimi zaman aç gözlülükleri, kimi zaman sevgiden uzaklıkları, kimi zamansa birbirini desteklememelerinden dolayı başlarına gelen kötülükler güzel bir şekilde anlatılmış ve okura ders niteliği taşımıştır. tek oturuşta bitirilebilincek güzel bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Spoiler var
bambaşka hayatlara sahip 2 kadının yollarının acı bir şekilde kesişmesini okuyoruz aslında. yazarın diline hayran kaldım açıkçası. bizi hiç yormadan 2 hayatı da ayrı ayrı anlatışının ardından bu hayatları birleştirişi ve acı bir şekilde de ayırması.. sonu böyle bitmese bir kaç gün kendime gelmezdim sanırım. meryeme, leylaya, nanaya ve daha binlerce masuma yapılan haksızlıklar o kadar üzücüydü ki. aklıma geldikçe tüylerim diken diken olur. leylanın hepsinin adına dimdik ayakta duruşu çok gurur verici. meryemin fedakarlığını da unutamam tabi, keşke tüm bunları yaşamak zorunda kalmasaydı. son olarak tarıktan bahsetmesem olmazdı:) iyi ki vardı, iyi ki leylayla tekrar kavuştu. tabi kavuşmasalar belki de meryem yaşıyor olabilirdi ya.. okurken ihtimallerin ve keşkelerin aklımdan düşmediği bir kitaptı kısacası. kesinlikle herkesin bir şans vermesi gerektiğini düşünüyorum.
Spoiler var.
bana okuma alışkanlığımı kazandıran kitaplar arasında olup, şimdiye kadar okuduğum en iyi kitap olabilir. tabi ki daha iyileri vardır fakat bendeki yeri ayrı. ana karakter kızımızın annesinin ölümünden sonra varlığından haberi olduğu kayıp ikizini aramaya başlaması ve bu süreçte güllerle konuşmayı öğrenmesini ele alıyor. aynı zamanda fazlasıyla bizlere hayata dair şeyler katıyor, bakış açımızı değiştiriyor. sonunun açık uçlu bitmesi beni çok tatmin etmedi açıkçası ama yine de ulaşabilen herkese okumasını tavsiye ederim.