Seray

Seray
@serayco
Heyecan mı bu? Geri mi geliyor? Yaşamak, bir noktadan sonra ne kadar yineleyici oluyor! ...Usancı, bezginliği bir an unutturan bir şey varsa, yaşama sokuverdiğimiz umuttur. Yaşama katabildiğimiz, katmağı becerebildiğimiz umuttur...
Reklam
İçindeki ‘sinemadan çıkmış kişi’ yi öldürdüler. Sağ kalan sıkıntılı, kızgın. Hep ölçülü-biçimli mi davranmak gerek? Kim demiş?
Hamaset zorbaların gölgesinde ürüyor. Her kahraman bir zorba matruşkasından çıkmış sanki. Şehir meydanlarında anıtsallaşan bütün şaşaalı sözler, o özgürlük söylevleri, şiir dizeleri falan, şehrin üstünü bulutlar gibi kaplayan zorbaların günbegün genleşen ruhlarını da yâd ediyor. Kahramanlığı öven bütün tabletlere yazılıyor kötülüğün yordamı. Sözgelimi Celâl’in düşmana teslim olmamak uğruna ailesini katledişi, bir destanda pekâlâ bir gurur güzellemesi olarak çıkabilir karşına. Celâl’in karısının dehşetle irileşen gözlerine duyduğun merhametle yapayalnız kalırsın.
Varlıkların halleri vardı ama halleri birbirinden bu kadar farklı olabilenlerin hangi halleri onların aslıydı?
"İnsanoğlu işte. En küçük farkı ısırıyor. Allah’ın gücüne gitmesin, yaradılışımız böyle. Bize benzemeyen parçayı görünce koparmak istiyoruz."
Sayfa 87·Kitabı okudu
Reklam