• SERENADE FÜR NADİA ..
  • 484 syf.
    ·4 günde·Beğendi·10/10
    Yine güzel bir kitap ve güzel olacağını düşündüğüm bir incelemeyle satırlar arasındayım ..

    Bir çok kitabının yanı sıra özellikle Kardeşimin Hikayesi kitabıyla beni etkisi altına alan Livaneli'den çok çarpıcı bir kitap daha . Livaneli'nin kitaplarında aşina olduğum 'çok yönlülük' özelliğini bu kitapta çok yoğun görüyoruz . Yazar , ülkemizde kadınların yaşadığını zorluklardan Hitler dönemine , ülkemiz siyasi tarihindeki çarpıklıklardan müziğin gücü gibi bir çok farklı yöne bırakmış kalemini . Bu geçişler öyle hissettirmeden yapılmış ki tuttuğunuz nefesinizle beraber her satıra ayrı bir dikkatle çakılıp kalıyorsunuz .

    Kitabın içinde okusanız çiçekleri bile ağlatabilecek yoğunlukta Aşk var ; toplumsal çarpıklıkların neden olduğu ön yargıların oluşturduğu Nefret var ; üzeri kapatılan ve iktidarların bencilce öldürdükleri İnsanlar var ; 60-70 sene öncesinin titizlikle anlatıldığı Tarih var ; en önemlisi hikayeleri birbirine çok benzeyen zulmün katlettiği Kadınlar var ..

    Bir nefeste okunan kitap eminim bende olduğu gibi her okuru ilk sayfadan itibaren içine çekmiştir.
    Keyifli okumalar herkese ..

    SERENADE FÜR NADİA ..
  • 484 syf.
    ·4 günde·10/10
    Kadın ,keman, adam ve aşk .. Bir de ülkelerin acımasız yönlerini anlatan bir kitap ,okunması gereken çok güzel bir kitap .."Serenade für Nadia "kitapta geçen güzel eser , bunu hiç unutmayacağım ve sürekli dinleyeceğim...
  • ...ve birden gördüm. İçimden yükselen çığlığı zorlukla bastırdım. Elimle ağzımı kapattığımı fark ettim. Buradaydı işte. Elimdeydi. Sararmış bir nota kağıdına, hala solmamış olan çini mürekkeple yazılmıştı. Ve üstünde şunlar yazıyordu:

    'SERENADE FÜR NADİA'
  • 484 syf.
    ·2 günde·9/10
    ** spoiler içerir **

    Hiç bilmediğimiz ya da derinliklerine hakim olmayıp yüzeysel bildiğimiz pek çok tarihi olayı masum insanların çektiği acıları bir tokat gibi yüzümüze çarpıyor Livaneli.

    Her şey şubat ayının soğuk bir günü İstanbul Üniversitesinde çalışan Maya Duran’ın ABD’den gelen Alman asıllı Profesör Maximilian Wagner’i havaalanında karşılamasıyla başlıyor.
    Wagner yarın yani 24 Şubat’ta Şile’ye gitmek istediğini söylüyor ve o gün yılın en soğuk günü. Maya bu soğukta orada ne yapacağını anlamıyor ama yine de Şile’ye gidiyorlar. Profesör araçtan iniyor, deniz kenarına gidip kemanını çalmaya başlıyor. Maya onun yanına geldiğinde elleri mosmor bedeni kaskatı ve soğuktan donmak üzere. Hemen profesörü arabaya taşıyorlar ancak araç çalışmıyor.Profesör olmek üzere ve sutma, sutum, strumaaa diye sayıklamaya başlıyor.

    Ve bu sayıklamayla birlikte 60 yıllık bir yolculuğa çıkıyoruz.

    Maya bir şeyleri araştırırken ben de araştırdım. O geçmişte olanları gün yüzüne çıkarmaya çalışırken ben de kendim için yaptım aynısını ve eminim ki serenadı okuyan çoğu insan yapmıştır bunu. Struma'nın gerçekliğini okurken gözyaşlarıma engel olamadım. Yüreğimin parçalanıp her bir parçasının ayrı bir yerlere dağıldığını hissettim. Ve her bir parçasını o kadınların yüreğine gönderdim. Çaresizlik vardı sadece elimde avucumda…

    Batan bir gemi ve ölen yüzlerce insan ve buna kimsenin engel olamaması. Yardım eli uzatmayı reddetmelerinin altında yatan basit sebepler ,insanın insan olduğunun unutulması ve dil,din,ırk ayrımı yapılması ne kadar acı.

    Kitapta sadece struma olayını değil, nazi zulmünü, Mavi alayı,Yahudilerin nazi Almanyasından kaçmaya çalışmalarını,Ermenileri, 1940’larda Türkiye’ye gelmek zorunda kalan ve eğitim veren onlarca profesörü okuyoruz.
    Livaneli modern dünyada kadın olmayı, çocuk büyütmeyi,dul bir kadın olarak yaşamı sürdürmeyi ve aynı zamanda dünyanın her yerinde kadın olmayı anlatıyor. Kendi isimlerini kullanmalarına bile izin verilmeyen kadınlar bunlar. Maya(Ayşe), Mari(Semahat), ve Nadia(Deborah) içim acıyarak okudum sizin hikayelerinizi.

    Aaaaahh Nadia , Nadiacığım...


    Sırf Yahudi diye hayatı cehenneme çevrilen insandan sadece birisin sen. Her yerden kovuldun,karnındaki bebeğini doğurmana izin vermediler,annen baban öldürüldü, asıldı ama idam edilerek değil bir elbiseyi asar gibi…
    Onun gibi 769 insan 200 kişilik eski püskü bozuk bir gemide. Hayatlarının kurtulması umuduyla Romanya’dan yola çıkan insanlar. Ölümden kurtulmak için verilen savaş. Bilet çok pahalı olduğundan dolayı sadece evlatlarından birini kurtarmaya gücü yeten ve evlatlarından hangisinin kurtulacağını seçmek zorunda kalan anne babalar. Geminin bozulması. İstanbul’a varış ama gemiden inmelerine izin verilmeyişi. Günlerce açlıkla, hastalıkla mücadele. Şile sahilde onların yanında olduklarını göstermeye çalışan insanların yaktığı sönmeyen ateş. Yurtsuzluk, bir yere ait olamama. Muhtaç insanlar. Düşmanlık. Savaş bittikten sonra huzurla yaşayabileceklerine inanan insanlar ama kaçmak zorundalar. Yoksa öldürülecekler. Bekleyiş ve sonra büyük bir patlama. Ama yine de öldürüldüler. Yüzlerce can, yüzlerce İNSAN.

    Aaahh 24 Şubat

    Bu yüzden mi bu kadar soğuktun sen, içimizdeki yangını söndürmek için mi esiyordu rüzyarın, yoksa bu yüzden mi yağıyordu gökteki karın.
  • 484 syf.
    ·4 günde
    Serenade für Nadia...
    Livaneli’nin bundan önce birkaç kitabını okudum ancak Serenad’a biraz geç kaldığımı farkettim. Beni bu kadar derinden sarsan çok nadir kitaplar vardır bu da ondanlardan biri oldu.

    Nazi Almanyasının hangi hayatları mahvettiğini ve buna destek olanların nasıl bir rol izlediğine şahit olacaksınız. Kitabı okurken sanki bilmem kaç sezonluk bir dizinin içinde savruluyor gibi hissettim, elimden bırakamadım. Hatta öyle ki bir günde 300 sayfa okuyarak kitabın nerdeyse tamamını bitirdim sayılır.

    Kitabı bitirmeden Serenade für Nadia ezgisini dinledim, uzun bir süre kulaklarımdan o dalga sesleri gitmedi. Duygusal olarak gerçekten bambaşka şeyler hissediyorsunuz.

    Akıcı bir kaleme sahip Livaneli yine şaşırtmadı, mükemmel bir eser ortaya çıkartmış. Okumak gerek.