Sinem

Söz konusu insanlar olduğunda hep sezgilerime güvenmiş ve nadiren yanılmıştım.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Keşke insanlar da kitaplar gibi olsalardı.
Ağzımı açınca mayın tarlasında yürüyormuşum gibi hissediyordum.
Özel gücümüz :)
Daima aklımı okuyabilmesinden nefret ediyordum. Kadınlar bunu nasıl beceriyorlardı?
Sevgi piyano çalmak gibiydi, alıştırma yapmazsanız nasıl göstereceğinizi unutuyordunuz.