şevval
@serene0
20 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Çünkü unutmanın, vazgeçmenin mümkün olduğu bir yerden bahsediyordu. Orasıysa benim bilmediğim bir yerdi.
Mutluluk, ateşin içinde yanıyordu ve yanıp kül olmadan ulaşamayacağım parlak bir hâzineydi.
“Kader Tanrıçaları, kaderimizi sökseydi bile sana dönmenin bir yolunu bulurdum.”
"Keder, şiddetle sevdiğimizin bir işaretidir... ve eğer bu, sonunda her ikimiz için de söylenecek bir şeyse, hayatlarımızı en iyi şekilde yaşadık demektir."
Bir bukleyi kulağımın arkasına atarken gözleri sesinin söyleyemediğini söylüyordu. Bir tane bile söylemeden binlerce kelimeyle konuştuk.
