“Bazı cümleler çok güzel.”
Sevdiğim bir şiir. Sanki bilmediğim bir zamana ait masal gibi. Bol yıldızlı bir göğü seyrediyormuşum gibi...
youtube.com/watch?v=ZNLA4ED...
Geçip gitmekte olan bu âlem, bizi ağlatacak kadar güzel. Giderken ardımızda hatırladığımız bir güzellik kalacak. Bir bakış, bir eda, bir dize, bir ezgi, bir iyilik.
İnsan kendisi seçmedikçe bir acının içinde çakılı kalmıyor. Hayat bizi de önüne katıp sürüklemek istiyor. Kader daima yeni yollar açıyor. Yeni akışlar, yeni çağıltılar. Bazen bir ırmağın çağıltısına eşlik eder gibi gönlümüzü o akışa bırakmamız, Rahmet'in tecelli edeceği anları beklememiz gerekiyor.
Sonra birden kendimizi seyrettiğimiz o ayna kırılır. Aynanın ardındaki sır dökülür. Ardını gösteren bir cam, sevgilinin bütün kusurlarını serer ortaya. İşte en zoru burası! Yaşadıklarımın bir serap, kocaman yanılsama olduğu gerçeğiyle nasıl baş edeceğim? Bu bensem sırılsıklam âşık kadın da kimdi? O buysa, bir deniz feneri gibi bana kalbimin yolunu bulduran o adam kimdi? Şimdi payımıza ıstırap düşüyorsa, bizi kanatlandıran o sevinç nereye buharlaştı? Aşkın fısıltıları hangi bilinmez âlemde izini kaybettirdi?