serhat ayvaz

Kendime hep yalan söylerim . Hiçbir zaman da inanmam .
gözlerin dram, oysa ağlatan benim ben dilenci, sen sultan; sevgi dağıtan benim sen ışık; ben karanlık ve aydınlatan benim ben ölümüm; sen hayat; cana can katan benim sabah sende oluyor; güneşi tutan benim soran ben; sorulan sen; hüznü damıtan benim öldüren ben; ölen sen; kabirde yatan benim sen, sevda yüklü bulut; göklerimin sahibi saklıyorum içimde seni bir tufan gibi bu ağıdı öldüğün için söylemiyorum sen ölmedin rüveyda
Sahibini Arayan Mektuplar
Karşılaşmamız kaderdi belki. Ama çektiğimiz çiledir, bizi birbirimize yakınlaştıran o korkunç ümitsizlikler, büyük çarasizliklerdir. Acılarımızı yitirmeyelim. İstanbul / ocak - mart 1961
Sayfa 172·Kitabı okudu