Değirmen Öykülerinde Okuyucuya Bırakılan Sessiz YorumEdebiyat
Sabahattin Ali'nin ilk öykü kitabı olmasına rağmen Değirmen’i oldukça beğenerek okudum. Kitaptaki metinlerde yazarın kendine özgü o bildiğimiz anlatım tarzı daha bu ilk adımda bile çok net
Rezil İnsanların Yaşamı
Rezil İnsanların Yaşamı kıyıda köşede kalmış, toplum tarafından istenmeyen aşırı ve uçarı kişilikler (ayyaş, oğlancı keşiş, serseri genç, madde bağımlısı vb.) ile iktidar arasındaki ilişkilerin politik düzlemde tuttuğu yeri sorguluyor.
Daha önce 
Michel Foucault okumadıysanız başlangıç olarak bu kitaptan uzak durmanız iyi olacaktır zira bu kitabı tüm fikirlerinin özü, nüvesi şeklinde. Yoruma ve izaha muhtaç çok fazla nokta var benim gibi acemi okurları için.
Rezil İnsanların Yaşamı kıyıda köşede kalmış, toplum tarafından istenmeyen aşırı ve uçarı kişilikler (ayyaş, oğlancı keşiş, serseri genç, madde bağımlısı vb.) ile iktidar arasındaki ilişkilerin politik düzlemde tuttuğu yeri sorguluyor.
Daha önce Michel Foucault okumadıysanız başlangıç olarak bu kitaptan uzak durmanız iyi olacaktır zira bu kitabı tüm fikirlerinin özü, nüvesi şeklinde. Yoruma ve izaha muhtaç çok fazla nokta var benim gibi acemi okurları için.Akıp geçen öyküleri özlemişizEdebiyat
Def ve mendil öyküsü son kısımda adeta ışık gibi parlıyor. Her öykü, ortalamanın üstünde tat bırakıyor gerisinde. Naif ve güzel işlenmiş cümleler ile kâh oraya kâh başka yerlere savruluyor gönlünüz..
Alıntı: * O, evdeki herkesin yükselen alçalan duygularının çarptığı bir iskele, günün ilk öfkelerinin, ilk telaş kabartılarının ve yolunu kaybetmiş serseri mayın lafların yapıştırıldığı bir hınç duvarıydı adeta. *
Şu an Ferhan Şensoy’un “Kalemimin Sapını Gülle Donattım” kitabının tam ortalarındayım. İçimde garip bir burukluk var; sayfalar azaldıkça kitap neredeyse bitecek diye korkuyorum. Kendi kendime, "Biterse ben ne yaparım, nasıl Ferhan’sız kalırım?" deyip duruyorum. Öyle bir his ki bu, ruhu ruhuma o kadar yakın bir karakterle karşı karşıyayım ki, o kendi anılarını anlatırken ben de gayriihtiyari kendi anılarımın derinliklerine yolculuk yapıyorum.
Onun o hayta, hafif serseri, sempatik, haylaz, asi, çılgın ve çapkın hallerini okudukça, kendimle arasındaki benzerlikleri görüp hayretler içerisinde kalıyorum. Olayları görüş biçimi, ince esprileri, hayatın o karmaşası içinde bir şekilde uyumla akıp gidişi ve keskin gözlem yeteneği... Onunla aramızdaki yakınlık o kadar fazla ki, sanki Ferhan Şensoy’un satırlarında kendi gençliğimi okuyorum. Bir yandan bu muazzam yakınlığın keyfini çıkarırken, diğer yandan da içimden bir ses hayıflanıyor: "Bu yaşa kadar neden onunla, bu dille tanışmadım?"
Kitabın nedense hiç sıkmayan, o kadar yalın ve su gibi akan güzel bir dili var ki... Sürekli bir hayal alemine dalışı, daldan dala atlayışı var ama o dağınıklık bile öyle bir estetikle sunulmuş ki kaybolmuyorsunuz. Abartısız söylüyorum; her ama her kelimesinde, her cümlesinde kendimden bir parça buldum.
Kitap tamamen bittiğinde şüphesiz daha kapsamlı bir inceleme yazacağım. Ancak daha yolun yarısındayken içimden gelen bu sesleri, bu yoğun duyguları hemen kağıda dökmek istedim. Ferhan Şensoy’un kalemiyle gülle donattığı bu yolculukta, ben de kendi ruhumu donatıyorum.
Karanlığı Seversin, bana Stephen King'in neden yıllardır bu kadar çok sevildiğini bir kez daha hatırlattı. Her öykü farklı bir dünyaya açılıyor ama hepsinin ortak noktası, insanın içine yavaş yavaş işleyen o tanıdık King atmosferi. Korkunun ve gerilimin yanında yalnızlık, pişmanlık, kader ve insan doğasının karanlık yönleri de hikâyelerin merkezinde yer alıyor. Kitabı okurken bir sonraki öyküde beni neyin beklediğini merak ederek sayfaları çevirdim.
En çok etkilendiğim öykülerden biri Danny Coughlin'in Kötü Rüyası oldu. Bir rüyanın peşinden başlayan olayların giderek büyümesi ve karakterin kendini çıkılmaz bir durumun içinde bulması oldukça etkileyiciydi. Bunun yanında Cevapçı da kitabın sonunda beni en çok düşündüren öykü oldu. İnsan bazen tüm sorularının cevabını öğrenmek ister ama gerçekten her şeyi bilmek ister miydi? King bu hikâyede bunu sorgulatmayı çok güzel başarmış. İki Yetenekli Serseri ve Rüya Görenler de gizemli atmosferleriyle uzun süre aklımda kalan öyküler arasına girdi.
Her öyküyü aynı ölçüde sevdiğimi söyleyemem ama bu durum kitabın genel keyfini hiç azaltmadı. Bazı hikâyeler beni derinden etkilerken bazılarıyla arama biraz mesafe girdi. Yine de Stephen King'in anlatım gücü sayesinde hiçbir öykü gereksiz gelmedi. Özellikle sıradan insanların hayatlarına sızan tuhaflıkları ve karanlığı anlatma biçimi hayranlık uyandırıcıydı. Kısa öykü okumayı ve Stephen King'in kendine özgü dünyasını sevenler için oldukça tatmin edici, merak uyandıran ve keyifle okunan bir kitap olduğunu düşünüyorum.
#leylaninkitapdunyasi ,#tavsiyekitap
