sercan ateş
@serseri1907
Sen sırf sevdiğin için daha fazla anlayışlı ve affedici olmaya çalıştıkça, karşındakine de hak vermeye çalıştıkça, düzeltir sanarak konuyu kapatmaya çalıştıkça, kimse seni kaybetmekten de incitmekten de korkmamaya başlıyormuş. Hayattan aldığım en büyük derslerden biri de budur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Şöyle bir şey okudum; “Herkesle aran bozulabilir. Bazılarının kaybı iyi bile gelir. Ama kendinle aran hep iyi olsun. O bozulunca, her şey bozuluyor.” O kadar doğru bir cümle ki.
Sahip çıkamadığınız her değere bir gün bir başkası sahip çıktığında anlayacaksınız neleri kaybettiğinizi. Sırası var.
Acelesi yok.
Zaten ne olduysa çıkarsız olmaktan, içtenlikle yaklaşmaktan ve sevdiğimiz birileri yorulmasın diye ben hallederim diyerek yükleri omuzlamaktan oldu. Bunun sonu hep nankörlüktür, şaşmadı hiç.
denediysen ve olmadıysa, çabaladıysan ve başaramadıysan, eline bir kova alıp serptiysen yangın yerine belki söner diye, bir güneşi kucaklayıp koyabildiysen karanlığının çaprazına olmadıysa yine de, çok da üzülme. yorgunluğu güzeldir çünkü, ''içim rahat'' diyebilmenin...