Reklam
Onu geride bırakıp canımı kurtardığımı sanmıştım.
Bir süre sonra
geri döndüğümde alnımın ortasında vurulmuşluğumu görmüştüm!
Ölmek; dökülen kan değil, bir damla gözyaşıymış...
İ.p
Gayri ihtiyarı bir edayla leylak ağacı çiçek açmıştı, annemin keçi kılından diktiği çoraplarımı; dallarına asmıştım.
Zaman benden alacaksızdı ve gözlerim henüz duygulara ağlamayı bilmiyordu.
"Leylak kokusuna, pişmiş insan etinin kokusu bulanıyor".....
İ.p
Reklam