"yeryüzünde mutluluk kalmadıysa yükselsek ya göğe
ya da çocukluğumuzun pastel umutlarıyla yeni bir gezegen çizip içine koysak kendimizi
patlayan topumuza, parçalanan dizimize ağlasak
ihanet, yalan nedir bilmesek mesela
pragmatist arkadaşlıklardan arınıp çıkarsız dostluklarımızın temelini atsak
lise sıralarına kazısak yine sevgimizi
iki parmak birbirine değdiğinde yine utana utana gülümsesek
çok mu zor küçük şeylerle mutlu olmak?"