“Ancak oyun böyle değildi çünkü hayat böyle değildi. Tanrılar adalet dağıtmak için aşağı inmiyordu. Bu işi güçlü olanlara bırakıyorlardı. Bize öğrettikleri şey buydu; sadece güç kazanmaya çalışırken çekilen sıkıntıları değil, aynı zamanda güce sahip olmamanın, bir Altın
olmamanın çaresizliğini öğretiyorlardı.”
“Pirelerle dolu bir masa olduğunu hayal et,” diye açıkladı. “Pireler bilinmeyen yüksekliklere sıçrayıp duruyorlar. Sonra bir adam geliyor ve pirelerin üzerine bir cam kavanoz kapatıyor. Pireler sıçrıyor ama kavanozun dibine çarpınca daha yukarı gidemiyorlar. Bir süre
sonra adam kavanozu kaldırıyor ama pireler alıştıklarından daha yükseğe sıçramıyor çünkü tepelerinde hâlâ bir cam tavan olduğunu
sanıyorlar.”