Sevde
@sevderellaa
Bilgi güçtür.
Coğrafya Öğretmeni
Atatürk Üniversitesi
Samsun
4 Eylül
79 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
10/10 luk bir eser. Acıyı, dramı, kıtlığı, savaşı ve özellikle mücadeleyi iliklerime kadar hissettim. Beni çok etkileyen kitaplardan biri oldu. Herkese gönül rahatlığıyla önerebileceğim çok akıcı ve bir o kadar da hüzün barındıran bir roman.
“Bugün anne öldü. Belki de dün, bilmiyorum. Bakımevinden bir telgraf aldım: “Anneniz vefat etti. Cenaze yarın. Saygılar.” Bundan bir şey anlaşılmıyor. Belki dün ölmüştür.”
Bu cümleyle başlayan bir kitap. Cümleyi okuduğumda karakterin çok fazla üzüldüğünü dolayısıyla böyle bir cümle kurduğunu düşünmüştüm. Ancak kitabı bitirdiğimde bir daha asla böyle düşünemedim. Olaylara o kadar kayıtsızki karakterimiz annesinin ölümüne dahi üzülüp umursamıyor.
Hapse atılıp idam edileceğinde bile bir gün elbette ölecektim diyebiliyor.
Kitap çok fazla betimleme içerse de Meursault’ın okunmaya değer bir karakter olduğunu düşünüyorum.
Pasif bir direniş uğruna yitip giden Katip Bartleby…
Ve ona katlanmayı vicdan yapan ana karakterimiz.
Ayrıca kitap birçok yerinde Katip Bartleby’nin yalnızlığına da değiniyor:
“Kim bilir burası nasıl da zavallı bir arkadaşsızlığa, yalnızlığa sahne oluyordu! Çok yoksuldu ama esas korkunç olan yalnızlığıydı!”
“Ama Bartleby bu evrende yapayalnız, tek başına kalmış gibi görünüyordu.”
Gayet akıcı ve bir okumaya bitirilebilecek bir kitap.
Ek olarak insanı düşündürten ‘pasif bir direniş’ söz konusu
Her şeyin doğayla iç içe olduğunu vurgulayıp bir çok öğüt bulunduran 12 bölümlük bir kitap. Kitabı genel anlamda beğendim. İnsanları tanımak, her şeye ılımlı yaklaşmak ve insanın kaldıramayacağı hiçbir şeyin başına gelmeyeceği gibi birçok tavsiyelerde bulunuyor.
Herkesin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Yazarın diğer kitapları gibi bu kitap da bir hayli akıcıydı ve gerçek hayata bir o kadar benzerdi. Kitap insanın barınma ihtiyacı üzerine yazılmış ve kitapta birçok konuya değinilmiş.
Kitabı bir nebze özetleyecek söz muhtemelen şu olurdu: “Alma mazlumun ahını, çıkar aheste aheste.”
Ancak o ah çıksa da bazı şeyler eski tadında kalmıyor.
Değişen zamanlar ve değişen hayatlar…
