sevde
@sevesde
11 Aralık
21 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
yaşamaya belki de her şeyin bittiği bir yerde başladım. ya da kendi yaşamıma inanmıyorum. ya da kendi varoluşum yetmiyor bana.
Sayfa 66
beni yaşamcıl kılmakla en büyük ölümlerin en derin acılarını bana vermemiş mi bu insan olma çabası?
Sayfa 55
ya küller arasında uyanıp, gövdemi arayıp, yalnız külleri görürsem? oysa toprak içinde bir süre daha kollarım, bacaklarım ve tüm bedenimle birlikte olabileceğim. belki ölüme alışana dek. ölüm içinde ölümü unutuna dek.
Sayfa 34
“insanlardan hiçbir zaman hiçbir şey istemedim. belki artık beni rahat bırakırlar.”
Sayfa 380
yüzler, hayatın yüküyle değişir ancak gözler, eski zamanlara açılan bir pencere olarak kalır.
Sayfa 256