İnsanların her zaman aynı ölçüde mutlu olamayacaklarını düşündü. herkesin alınyazısı kendine göreydi. Şu yüce dağlardaki ışık ve gölgeler gibi insanoğlunun yaşantısında da üzüntüler sevinçler vardı. İnsan ömrü bunlarla doluydu.
Doğru zaman kaçırılmışsa, diye düşündüm, eğer insan bir şeyi kendinden bunca zaman esirgememişse, bir şeyi ondan bunca zaman esirgenmiş ise, büyük bir güçle başlasa ve coşkuyla desteklense bile, artık çok geç kalınmış demektir.