"Artık sıkıldığımı fark ediyorum şu hayattan, her geçen gün biraz daha ben değilim sanki. En değişmezlerim bile farklılaşmışken, aynı kalan sadece korkularım olmuş meğerse, sıradanlık kaplamış benliğimi, yüzlerine baktığım, tanımadım milyonlarca insanlardan biri gibiyim belki ben de."
Söylemek isteyip de söyleyemediği, yarım kalmış çok şey vardı içinde. Hayatındaki virgüller, belki de artık yerini bir noktaya bırakmalıydı. Böylece yeni bir cümleye başlayabilirdi.