Her toplumun çocuk basitliğinde (çocuk zorluğunda!) sorular soracak, üyelerini düşünmeden kanıksadıkları şeyleri yeniden gözden geçirmeye zorlayacak yalın ayak gezen bir Sokrates'e ihtiyacı vardır.
Hepimizin derinliklerinde varoluşsal bir ıstırap olduğuna şüphe yoktur. Bazen çocuklarımızı ölüm düşüncesinden koruma çabamız, aslında kendimizi koruma çabamızın bir maskesidir.
Kişi, düşünmek üzere olduğu düşünceyi büyük bir zihnin çoktan düşünmüş olduğu varsayımının, bu fikri ilk bulduğunda duyduğu heyecanı gölgelemesine asla izin vermemelidir.