Şevval Erdemir
@sevval__
Merak ettiklerimin toplamıyım
Şu anda okuduğu kitap
insan kalbi, dünyanın yükünü taşımak için yaratılmadı. Bu yükü yalnızca Allah taşıyabilir ve biz bu yükü göklerin ve yerin Sahibine teslim edene kadar, bu sahte kontrol duygusunun ezici ağırlığı altında acı çekmeye devam edeceğiz.
sorumluluk sahibi olmayı hakimiyet kurmakla karıştırıyoruz. Ve bu bizi, rahatlayamadığımız, uyuyamadığımız, huzur bulamadığımız zavallı bir hale sokuyor. Yanlış olan her şeyi ve herkesi düzeltmenin bizim elimizde olduğunu ve "kurtarıcı" olduğumuzu düşünmek, ezici bir endişe duygusuna kapılmamıza yol açıyor.
Allah'ın içimizde gizli olanı ilkin kendimize göstermesi O'nun rahmetindendir, iyileşebilmemiz için değişmesi gerekeni ortaya çıkarır. Tedavi sürecine başlamadan önce ilk adım doğru teşhistir. İmtihanlar, maneviyatımıza yapılan ve içimizde gizli hastalıkları görmemizi sağlayan röntgen gibidir, onarılsınlar diye çatlakları ortaya çıkarır.
İmtihanlar bizi güzel bir kalp ile Yaratıcımızla buluşmaya hazırlar. O kalp ki yaralarla kaplı olacak ama o yaraların her biri bu hayatın bizi nasıl ezmeye çalıştığını ama asla başaramayacağını gösterecek.
Albert Camus der ki, "Nefretin ortasında, içimde, yenilmez bir sevgi olduğunu buldum. Gözyaşlarının ortasında, içimde, yenilmez bir gülümseme olduğunu buldum. Karmaşanın ortasında, içimde, yenilmez bir sakinlik olduğunu buldum. Tüm bunların içinde fark ettim ki kışın ortasında, içimde, yenilmez bir yaz olduğunu buldum. Ve bu beni mutlu ediyor. Çünkü dünya üstüme ne kadar gelirse gelsin, içimde, onu gerisin geri yollayan daha güçlü, daha iyi bir şey var demektir."