şeyda aslan
@seyada
Sevgisizlik insanı kendi türünün canavarı yapabiliyor.
Sanki benden alabileceği bir şey kalmamış gibi öylece gitmişti benden.
eğer size sarılan anneniz ise içinizdeki yorgunluk yerini yaramaz bir çocuğa bırakıyor
Böyle gidiyordu her şey benden
“Bir gün özlersin,” diye seslenen babamın sesine takılan çocukluğumu azarlıyor, yine o çocukluğumu tekmeleye tekmeleye yürüyordum. Kimi düşlesem manzarama bir yalnızlık omuz atıyor, içimdeki sıkıntılar bela arıyordu. Böyle gidiyordu her şey benden, ben de onlardan.
Ses, doğmuşlardan birine ait değildi sanki. İnsanlar bazı özel seslere, özel tepkiler verebilir.