Şeyma
@seymagkgz
"Biz burada sadece kendi icatlarımızın mâhkumlarıyız." ⠀
⠀ ོ
Yıldız Teknik Üniversitesi
İstanbul
6 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Ben bu hayatta sahip olduklarımın tadını çıkarmayı öğrendim. Sahip olamadıklarımın ve olamayacaklarımın acısına ise ayıracak zamanım yok. Hayat çok kısa..
Mina Urgan
Mina UrganReklam
Beni anlaman için gerek biraz bilgi;Hayat ve İnsan
Sanıyorlar ki değerler önemsiz..
Önemsiz olan değerleri değersizleştirenler..
Dünyanın en güzel insanı olup giyinmeyi bilmiyor olabilirsin,
Dünyanın en iyi insanı olup bunu gösteremiyor olabilirsin,
Dünyanın en akıllı insanı olup bunu belli edemiyor olabilirsin,
Dünyanın en dindar insanı olup bunu içinde yaşıyor olabilirsin..
Önemli olan değerlerin yitip gitmemesi..
Değerleri değersizleştirenler sadece gözleriyle gördüklerine inananlardır..
Görmek için sadece gözüne güvenenlerde bu hayatta en çok yanılanlardır..
Şu paragraflar Sagopa ile girdi hafızama,
iyiki de girmiş;
İlim ilim demek, kendini bilmek demek
Hayat demek değildir sabah, öğle, akşam yemek yemek
Bilekle gelen emekten yemekse hüner demek
Bunun için savaş gerek
… Hep taarruz var, hep zarar
Muharebelerime katıl bak kolay mı, zor mu hayatım
Ummadığım taşlar başımı yarar, budur maruzatım
Ey zatıpakım, süphaniyem, ilhamına muhtacım
Dayanmak davranmaktan zor..
Sevenler en sonunda bir yerlerde buluşmazlar. Onlar en başından beri birbirlerinin içindedir.
Bütün mesafeler yürekte başlar. 
Mevlana Celaleddin-i Rumi
Mevlana Celaleddin-i RumiEğleniyorlardı.. Yaşıyorlardı.. Ve ben, kafamın içine ve yalnız kendi ruhuma kapanmakla onların üstünde değil, altında bulunduğumu anlıyordum.. Şimdiye kadar zannettiğim gibi, kitleden ayrılmanın bir hususiyet, bir fazlalık değil, bir sakatlık demeklik olduğunu hissediyordum.. Bu insanlar dünyada nasıl yaşamak lazımsa öyle yaşıyorlar, vazifelerini yapıyorlar, hayata bir şey ilave ediyorlardı. Ben neydim? Ruhum, bir ağaç kurdu gibi beni kemirmekten başka ne yapıyordu? Şu ağaçlar, onların dallarını ve eteklerini örten karlar, şu ahşap bina, şu gramafon, şu göl ve üzerindeki buz tabakası ve nihayet bu çeşit çeşit insanlar hayatın kendilerine verdiği bir işi yapmakla meşguldüler. Her hareketlerinin bir manası vardı, ilk bakışta göze görünmeyen bir manası.. Ben ise, dingilden fırlayarak, boşta yuvarlanan bir araba tekerliği gibi sallanıyor ve bu halimden kendime imtiyazlar çıkarmaya çalışıyordum. Muhakkak ki dünyanın en lüzumsuz adamıydım.. Hayat beni kaybetmekle hiçbir şey ziyan etmeyecekti.. Hiç kimsenin benden bir şey beklediği ve benim hiç kimseden bir şey beklediğim yoktu..
