Sönüp gitmesin sezgilerim, bilgece düşüncelerim, hiç değilse sevinçli anlar... Benimle kalsın, yönünü kavramaya uğraşıyorum, karşı durmamak için, anlayabilsem, gücünden yararlanırım belki geçmişe doğru mu esiyor...
Uğuldasın unutma rüzgarı... Yoksa, yaşadığım her şeyle nasıl var olabilirim ki, kaldıramam ağırlığını sessizliğin. Anlayabilsem, geleceğe doğru mu esiyor...
“Bu bardak bir daha boş kalmayacak. Ona baktığımda, içinde hep yeryüzünün en güzel çiçeğini göreceğim ve, ‘Bu çiçeği bana en iyi öğrencim verdi,’ diye düşüneceğim.”