“Bir hayatım daha olsa,korkmadan dokunmak için yaşardım onu. Bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda.Bir çiçek büyütürdüm,varsın solsun sonunda. Bir omuz ısıtırdım , varsın gitsin sonunda.Dokunurdum.Ben eriyene dek,o eriyene dek,biz hiçleşip karışıncaya dek bu derin boşluğa dokunurdum.Ama yok bir hayatım daha. Bir hayat daha yok.”