sezgin dogru
@sezgin1409
Şu anda okuduğu kitap
Sanıyorlar ki cok kıymet veriyoruz diye içimiz hep çiçek hep bahar
Sanıyorlar ki üzerine titredikçe çok güçlüyüz hiç korkmayız
Oysa öyle olmadı hiç
Çok sevdik biz hem de çok
Seviyoruz diye bahardı içimiz ama tomurcukken soldu çiçeklerimiz Korkumuz çoktu kaybetmekten sevilmemekten korktuk hep
Ne korkularımızı anladılar ne de kırıldığımızı
En sonunda her şey olacağına vardı Ne korkularımız kaldı geriye ne de açmadan solan çiçeklerimiz
Onlar varsın kaybeden biziz sansınlar😉
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Herkesin hayatında en güzel yıllarımdı dediği bir zaman var
Benim bir zamanlar en güzel olan anlarım şimdilerde yaşamamış olmayı dilediğim günlere dönüştü Çünkü ben çok sevmenin ve sevgim uğruna beklemenin her şeyi düzelteceğine inandım Ama yanıldım
Zamanın ne kadar hızlı olduğunu bir daha asla geri getiremeyeceğim şeyleri kaybederek anladım Ilk kez ayağı dökülen ilk saç düşen ilk beyaz
İnsan sevgisi uğruna büyük mücadeleler vermeli elbette Ama asla kazanmayacağı bir savaşın esiri de olmamalıymış meğer
Sevilmemek terk edilmek ayıp değilmiş tüm mesele bunu kabullenebilmekmiş Ben bunu çok geç öğrendim
Aslını söylemek gerekirse yaşadığım hiçbir şeyden dolayı pişman değilim Benim tek pişmanlığım yanlış durakta hiç geçmeyecek olan bir otobüsü dualarla beklemek oldu Oysa dualar bir yanlışı doğru yapmaya yetmiyormuş Velhasıl geçti bitti
Herkes hayatına baktı kaldığı yerden devam etti ya da her şeye en baştan başladı Meğer doğru olan da buymuş
Zaman birilerinden nefret edip intikam planlarıyla harcanamayacak kadar değerli
Ya da bazı insanlar nefret duygusuyla bile akılda yer tutmak için fazlasıyla değersiz
Geride kalan zaman en büyük cezanın yok saymak olduğunu öğretti bana Hayatta olan birine hayalet gibi davranmanın hakaretten daha çok acıttığını öğretti Aradığında meşgule bile almadan telefonun çalması gerektiğini gelen bazı mesajların hiç açılmadan silinmesi gerektiğini yolda ya da markette görünce gözünü kaçırıp saklanmaya çalışmak yerine sanki kocaman bir boşluğa bakar gibi gözlerinin içine bakarak yanından geçmek gerektiğini öğretti
Üzülmüyor muyuz? Elbette üzülüyoruz kim gülmez ki? Ama bazen her seyin güzel olması için üzülmek gerekiyor Yüzleşmeyince o yara hiç iyileşmiyor o acı hiç geçmiyor
Beni kıran üzen herkesi affettim Ne sevgim var ne öfkem ne de nefretim Hayatım boyunca hiç görmediğim gülümsemediğim bir parça ekmegi paylaşmadığım konuşmadığım herhangi birileri kadar hissizim onlara karşı Bu durum onların ne kadar umrunda olur bilemem ama benim de artık umrumda değil
Demem o ki benden uzak olsunlar yeter Benim yolum bir daha onların sokağından geçmez
Dönebilseydim geçmişime Çok defa değil yalnızca bir kereliğine gidebilseydim eğer çok daha farklı biri olurdum
Mesela utanmazdım ayağımdaki naylon ayakkabıdan ve imrenerek bakmazdım okuldaki ışıklı ayakkabılı çocuklara Çünkü bilirdim herkesin hayata eşit şartlarla başlamadığını ve herkesin bir gün kendi hayatını kazanmak zorunda olacağını
Dönebilseydim bir kereliğine geçmişime bazı insanları kırmazdım bile bile Çünkü onları kaybetmenin hayatımın en büyük hatası olacağını erken fark ederdim
Ve dönebilseydim bir kere geçmişime bazılarını da beklemezdim yok yere savaşmazdım kendi içimde ağlayarak sabahlamazdım Mesela daha çok saygı duyardım kendime Birileri olmadan yaşayamayacağımı düşünmezdim Çünkü bilirdim insanın her halükarda hayatta kaldığını ve zamanla her şeye alıştığını
En baştan başlayabilseydim eğer her şeye herkesi kendim gibi sanmak yanılgısına düşmezdim İşte o zaman herkese hak ettiği değeri verebilirdim Bitmesi gerekenler bitmeli gitmesi gerekenler gitmeliymiş Her şeye hakim olamıyormuşsun kendini parçalayarak Tek başına çabaladığın hiçbir sevgi hiçbir dostluk ayakta duramıyormuş Günü gelince bitiyormuş hepsi ve asla olmuyormuş eskisi gibi Kimi zaman akışına bırakmak gerekiyormuş hayatı Zorlamayla hiçbir şey olmadığını geç öğrendim
Dönebilseydim geçmişime bazı şeyleri kendime erkenden öğretirdim
Çünkü insan
değişemiyor sonradan
Ailenize eşinize arkadaşlarınıza çok kıymet verin ve sevin
Kendinize iyi davranın ve insanlara değer verin
Yaşlandıkça ve umut ediyorum akıllandıkça farkediyorsunuz ki 300 liralik saat de 30 liralik saat de aynı zamanı söylüyor
İç huzurun bu tarz şeylerle elde edilemediğini anlıyorsunuz
İster first class ister ekonomi uçun bilin ki o uçak düşerse siz de düşeceksiniz
O yüzden umut ederim ki şunu anlarsınız kahkaha attığınız sohbet ettiğiniz şarkılar söylediğiniz ahbaplarınız dostlarınız kardeşleriniz varsa bilin ki gerçek mutluluk bu
Çocuklarınızı zengin olması için eğitmeyin onları mutlu olmaları için eğitin Böylelikle büyüdüklerinde herşeyin fiyatını değil değerini bilirler
Hayattaki en iyi altı doktor güneş ışığı
dinlenmek egzersiz yapmak sağlıklı yemek kendine güven ve arkadaşlar
Bunları hayatınızın her evresinde muhafaza edin ve sağlıklı bir ömrün tadını çıkarın