Gàirnean
@shakespearesso
Ubermensch olma yolunda ilerliyorum | Okuduklarımı ve kendimden karalamaları paylaşıyorum
• Derin sohbet bağımlısı | Kahvesever | Doğasever | Optimist nihilist | Ateist
İngiliz Dili ve Edebiyatı
52 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
iyi gününüz de kötü gününüz 24 saat.
Öncelikle son zamanlarda okuduğum en iyi kişisel gelişim kitabıydı gibi klasik giriş yapmak isterim. Sonra bu kitabı neden okuduğumu açıklamak istiyorum.
Ben düşünceleriyle yatıp kalkan biriyim. Kırıldığım, incindiğim, alınganlık ettiğim, kızdığım, kinlendiğim her konuyu nakış gibi yakamda taşırım. Günümün tüm enerjisini bu negatif duygulara akıtarak kendimi oturduğum yerden zehirlerim ve günün sonunda içi kurtlanmış çürük bir elmaya dönüşürüm.
Tüm bunların yanında bir de benim hayallerim var. Hayallerimi gerçekleştirdiğim dünyada naif insanlara ve duygulara yer yok. Bazen duygularımı yönetmekte çok zorlanıyorum. İşte bu sebepten bu kitabı okumaya başladım.
Kitabı okurken öz-farkındalığımı, değer yargılarımı, önceliklerimi ve duygularımı sert gerçekçi bir yaklaşımla tekrar gözden geçirdim. Manson'ın eğlenceli ve aşırı rahat üslubu sayesinde sanki bir arkadaşımla konuşuyor gibi hissettim. Özellikle mutluluğa olan bayağı görüşümü alıp yerden yere vurmasına hayran kaldım. Mutsuzluğun faydaları say say bitmezmiş meğerse :)
Farkındalığı yüksek şık kurbanlara, takıntılı ruh hastalarına, insanları kırmaktan korkan naif ponciklere ve tabii ki girişimci adaylarına bu kitabı tavsiye ediyorum.
Dikkat! Bu kitap bam telinize dokunabilir! (Eee zaten sırf bunun için okumalısınız!)
Yeni Tanrılar - Emil Cioran1000k
Bana rahat batıyor diyenlerin kitabı... Cioran'ı tanımıyorsanız ya da felsefesine hakim değilseniz, kesinlikle tavsiye etmiyorum. Eğer okumak için ısrar ederseniz, damağınızda ikindi uykusu sonrasında oluşan o buruk ve leş tadı bırakıyor.
Cioran'la tanışmamız 3-4 yıl öncesine dayanıyor. İlk okuduğumda sabaha kadar dayak yemiş gibi hissettim. Gözlerimde sevinç gözyaşları ve kalbimde o minik heyecanla "Buldum." dedim, ben bana ait olan yazarı buldum. Bunlar benim kelimelerim olmalıydı. Çünkü zihnimde darmadağın duran düşünceleri bir araya getirmişti.
Bu kitap da bildiğiniz her şeyi alt üst ediyor, yerine yenisi de koymuyor, gözlerini dikip size meydan okuyor hahaha... İşte bu kadar iştah açıcı bir kitap.. Kedinin fareyle oynadığı gibi oynuyor sizinle; sonrasında kapandaki peynire dönüşüyorsunuz. Eğer düşünmekten korkuyorsanız, kutsallarınız sizden önde gidiyorsa da okumayın! Zira kutsallarınızın içinden geçiyor.
Peki bu kitabı neden okumalısınız? Yukarıda saydığım sebeplerden ötürü...
Emil Michel Cioran
Emil Michel CioranLezzetli bir kitapİnsan ve Evren
İnsanın evrendeki yolculuğunu yüzeysel bir şekilde ele alan -ki bu kitabın her kesim tarafından anlaşılmasını sağlamış- rehber niteliğinde bir kitap. Çoğunlukla maymunların ve diğer hayvanların yaşamlarından verilen örneklerle de yaşamın soydaşlığını apaçık bize sunmuş. Atalarımız çok uzun yollar aştı, çok kanlı savaşlar atlattı, soğuk ve sıcağa maruz kaldı, aç kaldı ya da çok iyi beslendi. Peki biz ne yaptık deme, biz de milyonlarca sperm arasından galip gelen bir spermle doğaya katıldık. Kısaca birbiri ardına eklenen zincir misali bu yolculukta her halka bir başka halkayı doğurdu, doğurmaya devam ediyor ve bunun için gerekli olan iki şey var: seks ve ölüm. Keyifle okuduğum ve zaman zaman kahkahalar atıp zaman zaman hüzünlendiğim bu kitabı, tüm meraklı okurlara öneriyorum :)
Çevirmenliğini Şavkar Altınel'in yaptığı Coleridge'in Yaşlı Gemici şiirini az önce bir oturuşta bitirdim. Kitabın son sayfasındaki Altınel'in notunu okuyup bitirmemle pencereye koşup bakmam bir olmuştu; evet, yağmur yağmıştı. İşte o zaman anladım, ben Albatros'u vurmuş bir Gemici'ydim. Gökteki yıldızların aitliğini kıskanarak diyar diyar dolaşan ve hikayesinden kurtulmaya çalışan bir Gemici... Yine de "söyledim kartalıma kaplumbağayı uyandırsın gün doğumunda, güç yıkık zihnime konuştuğu sırada"
Coleridge'e ve o muazzam kelimelerine selam olsun
hangisi "ben"?İnsan
Bir değiliz, binlerceyiz. İçimizdeki "ben" binbir parçaya ayrılıyor. Biri evlat, biri eş, biri ebeveyn, biri kardeş, biri arkadaş, bir diğeri müşteri, öbürü çalışan... Ve liste böyle her gün hatta her dakika sonsuza uzamaya devam ediyor. Peki asıl ben hangisi? Aynada gördüğüm tabii ki, dediğinizi duyar gibiyim. Maalesef yanılıyorsunuz, o da bir yabancı. İçinizdeki benlerle tanışmaya hazırsanız, bu kitabı kesinlikle okumalısınız :)
Luigi Pirandello 
Biri, Hiçbiri, Binlercesi
Luigi Pirandello Biri, Hiçbiri, Binlercesi