İyilik ve kötülük insanın içindedir. İnsan hiçbir dış etkenle, şartların değiştirilmesiyle, zoraki terbiye etme ile, yasa veya şiddet ile "ıslah" edilemez. Yalnızca davranışları değiştirilebilir.
Ahlâk eylemin kendisinde değildir, her şeyden önce dürüst bir yaşama temayülünde, iradenin gayretinde, kurtuluşa erme mücadelesindedir. Mükemmel ve günahsız olmak, insani değildir. Hata yapmak ve pişman olmak insana daha yakındır, daha insanidir.
İnsan hiçbir zamana ahlâki olarak "tarafsız" değildir. Bu nedenle o her zaman ya gerçekten ya da göstermelik bir şekilde ahlâklıdır, ya da her ikisidir ki, bu tür durumlar çoğunluktadır.
Medeniyet, sürekli yeni ihtiyaçlar yaratarak, üstelik gereksiz ve fazlalık olan şeylere karşı ihtiyaç geliştirerek insan ve doğa arasındaki madde alışverişini yoğunlaştırmak harici hayatı dahili hayatın zararına teşvik etmek gayesindedir. "Sahip olmak için üretmek, israf etmek için sahip olmak"