Özünü herkesleşmekten sakınan
Her bir tekil yürüyüş, bakış dalışlar için
Tutunabilirim yaşamın deli atlarına
Esrarengiz rüzgârlarına uçurumların
İnanabilirim Allah'ım kalbime bir kez daha
Göğü unutmuş, harfleri gömmüşse de toprağa
Giderim o ruhun fethine, kuşanıp gülleri
Demiri yumuşatacak sözleri mendillere sarıp
Kalbini bin yıllık karanlıklardan kurtarmaya
Yaşayabilirim ve inanabilirim Allah'ım hayata biraz daha
Kendine dönen şeylerin eşsiz dinginliği için
Korkunç hüzünlerin artık uğramadığı
O içsel semanın pencere kenarında
Aşkın her şeyi masum kıldığı
Saflığın ilahî yalnızlığında
Kalabilirim bir duanın sonsuz avuçlarında