Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir zamanlar uğruna dünyayı karşına alabileceğin insan, yabancılaşıyor sana.
Adım adım uzaklaşıyorsun.
Kör olsa, yatalak olsa, bacaklarını kaybetse vazgeçemeyeceğin insanın buna hiç değmediğini fark ediyorsun.
Bir an geliyor bir şeyler kırılıyor içinde.
Bir şeyler dökülüyor.
Sonra ne oluyor bilmiyor musun ?
Ölmeye gidiyoruz diyerek ellerini tutsa, tereddütsüz gideceğin bu insanı hayretle izliyorsun.
Usul usul ağlıyorsun bir yerlerde, gidişine değil onu hak etmeyişine.
Bir an geliyor, dayanamıyorsun.
İpler kopuyor en sağlam yerinden.
En güvendiğin kişinin bıcak izi kalıyor sırtında.
Kelimelerle anlatılamayacak kadar sarsılıyor hayallerin.
Yıkılıyorsun.
Oysa biraz umudun olsa, cinayet işlerdin uğruna.
Bu kadar çok düşmüş olmasaydın, daha güçlü kalkardın ayağa.
Biliyorsun...
Çare yok, ve de en çok buna yanıyorsun.
Yaralarını kendi başına sardığın da, yaşadıklarını kabullenirken düşe kalka ayağa kalktığında büyürsün. Ve esas o zaman öğrenirsin kimden medet ummaman gerektiğini. Kime içini açarsan ilk önce o noktadan yara alacağını.
Bazen olur ya hani, etrafında onca insan vardır, sense bir köşeye bakıp dalmışsındır.
Kulağına sesler gelir,
Umursamazsın.
Düşünürsün,
Düşünürsün...
O an dünya durmuş gibidir sanki.
O dalıp dalıp gitmeler,
kendi düşüncelerinde kaybolmalar.
İşte bunların hepsi mutsuzluktan.
Çok düşünüyorsunuz,
gereksiz olan her şeyi bile çok düşünüyorsunuz.🕊️
