Siday Güler
@sidayguler
İnstagram: instagram.com/books_of_mermai...
Lisans
izmir
73 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yalnız, Zeynep Kaçar’dan okuduğum ilk kitap. Şans eseri bu ay okuduğum tüm kitaplar bir kadın hikayesiydi. Aynı ay içine ve ard arda denk gelmeleri benim için tatlı bir sürpriz oldu. Kadın hikayeleri seviyorum. Güçlü kadın hikayelerini daha çok seviyorum. Bu kitapta güçlü ama yalnız bir kadını ele alıyor.
Başkarakterimiz Feray müzisyen, aynı zamanda fizik öğretmeni güçlü ve başarılı bir kadın. Bir gün aşık olmasıyla hayatı baştan aşağıya değişiyor. Hayatının değişmesinin en büyük nedeni ise aşık olup evlendiği adam. Hayatı değişiyor çünkü aşık olduğu adam evlendikten sonra bambaşka birine dönüşüyor. Feray başta olmak üzere Feray’ın hayatındaki tüm insanların da hayatı değişmiş oluyor.
Kitapta hep karşımıza çıkan toplumsal meselelerin bireysele işlenişini okuyoruz. Özellikle kadınların toplumda karşılaştığı baskıları ve görünmezliklerini derinlemesine işleyen bir kitap. Eğer psikolojiniz sağlamsa okunması gereken kitaplardan.
Kul, Seray Şahiner’den okuduğum üçüncü kitap oldu. Leyla ve Ülker Abla’dan sonra yine bir kadın hikayesine tanık oluyoruz. Mercan…
Mercan’ın hayatını, olmamış ve hatta olması mümkün olmayacak ihtimalleri kafasında kurması şeklinde okuyoruz. Hiç olmayacak bir ihtimali bile kafasında yaşayabiliyor Mercan. Ve bunun yanı sıra kadınların toplumdaki yerini, toplum baskısını, özgürlük arayışını ve Mercan’ın kadere teslimiyetini de okuyoruz.
Kitapta her zamanki gibi sade ama çarpıcı bir anlatım söz konusu. Günlük hayatın ayrıntılarını mizahi bir dille harmanlayarak okuyucuya sunmuş yazarımız. Yazarın üç romanının üçünü de okumuş oldum bu kitapla birlikte. Romanlarından yana okuma konusunda hiçbir sıkıntım olmadı ve hepsini severek okudum. Sırada öyküleri var. Onların da etkileyici olduğuna eminim.
Buraya alıntı yazıp inceleme yazma işini hep erteliyorum. 2025 hedeflerimden biri de buraya incelemeleri düzenli yazmak olacak.
Thomas Hardy’den okuduğum ilk kitaptı Tess. Ben Can Yayınları çevirisini okudum. Eğer başka yayın evi tercih edilecekse Kaybolan Masumiyet isimiyle de bulabilirsiniz.
Kitap, yoksul bir çiftçinin kızı olan Tess Durbeyfield’in hikâyesini anlatıyor. Tess’in ailesi, d’Urberville soyundan geldiklerini öğrenince, genç kızı bu soylu aileyle ilişki kurması için d’Urberville çiftliğine gönderiyor. Tess’in hikayesi böyle başlamış oluyor.
Yazıldığı dönemin ve bölgenin din, ahlak ve güzellik algısı gibi bir çok konuyu çok net bir şekilde hissettiğim bir eser okudum. Kadın olmanın zorluğunu, mücadeleyi ve toplumun kadına bakış açısını okudukça o zamandan bu zamana hayatımızda çok şeyin değişmediğini de üzülerek hissettim.
Tess, okuduğuma asla pişman olmadığım eserler arasına girdi. Klasik okumayı sevenlere tavsiye ederim.
Ömür İklim Demir’den okuduğum ilk kitap Mutedil Dalgalı oldu. Yazarla tanıştığım için çok mutluyum. Bir yazar olmayan bana göre öykü kurgulayıp yazmak roman yazmaktan daha zor olmalı. Her öykü için başka bir olay kurgulamak karakterle konuşmak kurguyu yerinde ve doğru bitirmek sayfalarca anlatamamak… Biz Türkler olarak çok şanslıyız ki öykücülük konusunda çok başarılı kalemleri kendi dilimizde okuyabiliyoruz.
Mutedil Dalgalı’ya gelecek olursak 14 farklı öyküden oluşan bir öykü kitabı, konuları farklı ama öyküler arası karakter geçişleri mevcut. Bazen karakterlerin aklından geçeni, bazen kendi sözlerini okuyoruz. Bazı kısımlarında gülebilirken, bazı kısımlarında tokat yemiş gibi olabiliyoruz. Edebi açıdan da dolu dolu bir kitap olduğunu söylemeden geçemeyeceğim.
Yazarın Muhtelif Evhamlar Kitabı isimli bir öykü ve Kum Tefrikaları isimli bir romanı da var. Onları da okumaya değer görüyor ve listeme mutlaka ekliyorum.
Kendi yorumumu paylaşmadan önce Ulu Önderimizin Anzak askerlerinin annelerine yazmış olduğu bir mektubu burada paylaşmak istiyorum;
“Bu memleketin topraklarında kanlarını döken kahramanlar!
Burada, dost bir vatanın toprağındasınız. Huzur ve sükun içinde uyuyunuz. Sizler, Mehmetçiklerle
yanyana koyun koyunasınız. Uzak diyarlardan evlatlarını harbe gönderen analar! Gözyaşlarınızı
dindiriniz. Evlatlarınız bizim bağrımızdadır. Huzur içindedirler ve rahat uyuyacaklardır. Onlar bu
topraklarda canlarını verdikten sonra, artık bizim evlatlarımız olmuşlardır.”
Bu mektubu paylaşma sebebim aslında konuyu daha iyi anlayabilmemiz, Türklerin ve Anzakların düşman olmadığını anlayabilmemiz içindi. Şimdi kitap hakkında kendi yorumumu paylaşmak istiyorum.
Yeni Zellanda’dan, Çanakkale Savaşı’nda kayıp olan dedesinin hikayesini öğrenmek için gelen Viki ile Türk askeri Alican Çavuş’un kızı Beyaz’ın bir noktada birleşen hikayesini okuyoruz. Kitap hakkında aslında yazmam gereken bir kritik nokta daha var ama spoiler vermek istemediğim için o kısmı atlıyorum.
Okurken boğazımın sık sık düğümlendiğini söylemeden geçemeyeceğim. Özellikle Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün bahsi her geçtiğinde ağlamamak için kendimi çok zor tuttum.
Atatürk bizler için ne kadar önemli bir liderse Anzaklar için de o kadar önemli bir lider olduğunu bu kitapta görmekteyiz.
Bu kitap vesilesiyle vatanımızı bizlere armağan eden başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere tüm şehitlerimize Allah’tan rahmet diliyor ve teşekkür ediyorum.
