Şermin Yaşar'ı ilk storytel uygulamasındaki çocuk kitaplarıyla tanıdım. Özellikle Abartma Tozu kitabı oldukça gerçekdışı ve olağanüstüydü. Bu beni büyükler için yazılmış kitaplarına yönlendirdi ve Göçüp Gidenler Koleksiyoncusu kitabını okumaya başladım. Öncelikle benim gibi kısa, yer yer trajikomik hikayeler okumayı seviyorsanız, tavsiye ederim.
Remzi hikayesi beni gerçekten etkiledi. Hikayenin başından itibaren yazar oldukça kötü hissettiriyor ve en sonu bu kötü hissettirmeye uygun bitiyor. Böyle kısa hikayelerde nedenini bilmediğim şekilde kuş objeli hikayeler ayrı dikkatimi çekiyor. Mesela hikayenin hissettirdikleri çok farklı olmasına rağmen olayın kuş etrafında dönmesi bana "İnsanlar, hayvanlar ve yırtıcı hayvanlar" kitabındaki bir hikayeyi anımsattı.
Abajur hikayesi de beni diğer etkileyen hikayelerden biri oldu. Bir eşya etrafında zamanın nasıl geçtiğini ve hayatın nasıl değiştiğini gördüm.
Bir yerde şuna benzer bir yazı okumuştum: "İyi bir okuyucu bilir ki kitaplar yazarın kendi hayatlarını anlattıkları yazılardır." Özellikle son hikayelerde hayatında yaşadıklarını paylaşmış olduğunu düşünüyorum.
Bu yazar artık benim çok sevdiğim bir yazar ve bütün kitaplarını alıp arada okuyacağım.