Zaman ki sonsuzdur
Bitmemiş şiirler gibidir.
Bazı hüzünleri
Bazı nehirleri tutup anlatmak gibidir.
Biz ki zamanı tırnak içine alıp yaşadık
Bundan değil midir bizim aşkımızda
Sürekli bir akşam hüznü vardır.
Doğan gün , batmaya yüz tutar vakti gelince. Her bahar , yerini beyaz örtüye bırakır mevsim dönünce. Ve her hikaye bitmeye yazgılıdır, kalem tükenince....
Nerede olursan ol, aynı gökyüzü paylaşıyoruz. Takvime bak , ayın on dördüyse ve gökyüzü yıldızların şiirsel ışıklarının cümbüşüyle esrarengiz güzelliğini kuşanmışsa, dolunayın merkezinden ayrıma gözlerini sakın. Her ayın on dördünde orada buluşurmuş ayrılanlar !.. sarı mendil mavi oya hikayesinde de öyle olurmuş buluşmalar