Aramızda bir şey kopmuştu ve o buna çok üzülüp ümitsizliğe kapılıyordu. Bense, aksine, bunda bir ümit görüyordum: Sanki tek bir kişiymiş gibi görünseler de aslında soğuk evrende kaybolmuş iki yalnız yıldızdan farksız olan eskimiş çiftlerin güya anlaşır görünmesinden güç alıp kendimizi birbirimize uydurarak, sahtelik içinde yaşamaya mahkum olmayacaktık.