Derken iş küfüre bindi. O ona, o ona… Mahalledeki kundak çocukları bile uyanmış, babalarının kucağında kaygıyla bakışıyorlardı. Gene kavga mı olacaktı mahallede? Yine bıçaklar çekilip analar birbirlerini mi vuracaklar? Çocuklar anasız kalacak, ev hizmetlerinden başkasını bilmeyen babalar çocuklarını geçindirmek için el kapılarında iş mi arayacaklardı?
El kapıları…
Hiç kimse, el kapılarında çalışan babalara namuslu gözüyle bakmazdı. Böyle erkekler “ o biçim “di. İşyerlerindeki usta, ustabaşı ya da katip karılar, namusuyla çalışmak, evinin nafakasını kazanmaktan başkasını düşünmeyen erkekleri kötü yola sürükler, ortalara düşürür, sonra da zavallılar ya genelevlerde soluğu alırlardı ya da eli yüzü düzgünse barda, pavyonda konsomtr olurdu.