Şimâl Şen
@simalsen
Marmara Üniversitesi
İstanbul
29 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Ben anlıyor musun dedikten sonra anlamak, ya da ben söylemeden önce anlasa da, anlamak diye bir meselenin varlığı...
Reklam
Dünya bir penceredir; her gelen öldü geçti.
Seni tanımadan önce ağaçların çiçek açtığı ve yaprak döktüğü mevsimleri hep kaçırırdım derdi resim yapmayı sevdiğim halde denizin mavisini bilmezdim...
Verdiğinin hiç olmazsa küçük bir parçası kadar birşeyler istiyordun. Sonunda kaçıyorlardı. Hayır, sen kaçıyordun. Hayır kaçmıyordum: insana ihtiyacın vardı. İnsanı arıyordun canım kardeşim. Bunda utanacak ne vardı?
En zor anlarda daima açık bir kapı bulunur girip saklanacak. Ne gördün bütün kapıların birer birer kapandığı bu dünyada? Hangi kusurunu düzeltmene fırsat verdiler? Son durağa gelmeden yolculuğun bitmek üzere olduğunu haber verdiler mi sana? birdenbire: '' buraya kadar!'' dediler. Oysa, bilseydin nasıl dikkatle bakardın istasyonlara; pencereden hiçbir ağacı, hiçbir gökyüzü parçasını kaçırmazdın. Bütün sularda gölgeni seyrederdin. Üstelik, daha önce haber vermiştik, derler onlar. Her şeyin bir sonu olduğunu belirtmiştik. Yaşarken eskidiğini ve eskittiğini söylemiştik...
Reklam